قانون راجع به ورود و اقامت اتباع خارجه،ورود اتباع خارجی،قوانین ایران برای اقامت، مهاجرت،اقامت در ایرات،ویزای ایران،خبرنگاران،خبر،وکیل در ایران،مناطق آزاد تجاری،صنعتی،بنادر آزاد،

اتباع خارجی
مقصود از اتباع خارجی ، موضوع ماده 180 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی ، اجتماعی فرهنگی که از این پس - قانون نامیده می شود، افرادی هستند ( گذرنامه - پناهنده - مهاجر - آواره) که تابعیت کشور جمهوری اسلامی ایران را ندارند و تحت عناوین زیر متقاضی ورود به کشور جمهوری اسلامی ایران هستند و تابعیت خارجی آنها مورد قبول دولت جمهوری اسلامی ایران است .
 
پناهنده : به شخصی اطلاق میگردد که به علت ترس موجه از اینکه به دلایل مربوط به نژاد یا مذهب ، ملیت یا عضویت در یعضی گروههای اجتماعی یا داشتن عقاید سیاسی تحت شکنجه قرار گیرد و درخارج از کشورمحل سکونت خود بسرمی برد و نمی تواند و یا بعلت ترس مذکور نمی خواهد خود را تحت حمایت آن کشور قرار دهد.
آواره : فردی است که به دلیل وقوع جنگ داخلی یا بین المللی ، بدون تشریفات قانونی ، کشور متبوع خود را ترک و یا وادار به ترک آن گردد. اما نمی تواند برابر کنوانسیون 1951 و پروتکل 1967 ژنو و ملحقات آن بیم مو جه از اذیت و آزار را به اثبات برساند.
مهاجر : فردی است که متقاضی اقامت در جمهوری اسلامی ایران باشد و درخواست وی مورد قبول جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته باشد.
دارنده گذرنامه : فردی است که در چارچوب قوانین و مقررات داخلی و بین المللی و با اجازه مخصوص وارد کشور می شود.
 
 
آییننامه اجرایی صدور روادید اتباع خارجی در مناطق آزاد تجاری - صنعتی جمهوری اسلامی ایران
ماده 1: در این آیین نامه واژههای زیر به جای عبارتهای مشروح مربوط به کار میرود:
 
کشور : کشور جمهوری اسلامی ایران
مناطق : مناطق آزاد تجاری - صنعتی جمهوری اسلامی ایران
سازمان : سازمان هر منطقه آزاد تجاری - صنعتی جمهوری اسلامی ایران
ماده 2: اتباع خارجی برای ورود مستقیم به مناطق از طریق مبادی ورودی و خروجی مجاز مناطق، نیاز به تحصیل قبلی روادید نخواهند داشت.
 
تبصره1- برای افراد مذکور در این ماده، نمایندگان نیروی انتظامی در مبادی ورودی مناطق اجازه اقامت مربوط را بر روی اسناد مسافرتی معتبر آنان ممهور مینمایند.
تبصره2- صدور اجازه اقامت برای اشخاص زیر ممنوع میباشد:
الف - اتباع کشورهایی که ورود آنها به جمهوری اسلامی ایران توسط دولت ممنوع اعلام شده است.
ب - ممنوعالورودین به کشور
پ - ممنوعالورودین به مناطق آزاد
تبصره3- اجازه اقامت مذکور به مدت دو هفته صادر میشود و طبق تقاضای سازمان تا شش ماه قابل تمدید خواهد بود.
ماده 3: اتباع خارجی برای ورود به مناطق متصل به سایر نقاط کشور که امکان ورود مستقیم به آنها مقدور نمیباشد، باید از نمایندگیهای جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور تحصیل روادید نمایند.
 
تبصره1- نمایندگیهای جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور با رعایت مقررات براساس دعوتنامه صادرشده از سوی سازمان و بلیت رفت و برگشت، بدون استعلام از مرکز، روادید عبور دوبار ورود با اعتبار سهروزه در هر بار صادر مینمایند.
تبصره2- پس از ورود تبعه خارجی موضوع این ماده شرایط مندرج در تبصرههای 1 و 3 ماده 2 این تصویبنامه به وی تسری داده میشود.
ماده 4: اتباع خارجی که پس از ورود به مناطق قصد عبور از کشور را داشته باشند، باید طبق مقررات، تقاضای خود را به دفتر نمایندگی دایره امور اتباع خارجی منطقه ویژه انتظامی تسلیم کنند.
 
تبصره1- دفتر مذکور حداکثر ظرف 48 ساعت تقاضای مربوط را بررسی و پاسخ خواهد داد.
تبصره2- در صورتی که نمایندگی وزارت امور خارجه موضوع ماده (4) آییننامه اجرایی صدور روادید اتباع خارجی در منطقه مستقر نباشد، اتباع خارجی موضوع ماده (4) آییننامه مزبور برای مسافرت به سایر نقاط کشور باید تقاضای خود را به دفتر نمایندگی دایرة امور اتباع خارجی منطقه ویژه انتظامی تسلیم نمایند. این دفتر ضمن هماهنگی با وزارت امور خارجه مکلف است پاسخ تقاضا را حداکثر ظرف 48 ساعت از تاریخ دریافت به متقاضی اعلام نماید.
ماده 5: اتباع خارجی مقیم مجاز، برای مسافرت به مناطق نیاز به تحصیل روادید جداگانه نخواهند داشت. این افراد میتوانند با رعایت مقررات داخلی کشور و ارایه مدارک اقامت معتبر به مناطق مسافرت نمایند. 
 
ماده 6: صدور روادید ترانزیت و اجازه اقامت موضوع تبصره 1 ماده 2 این تصویبنامه بر روی برگه جداگانه در صورت درخواست متقاضی و تشخیص مأموران مربوط بلامانع است. 
 
ماده 7: هر خارجی که بخواهد در مناطق مذکور اقامت نماید مکلف است ظرف مدت اقامت، اجازه ورود و برگهای درخواست صدور پروانه اقامت را تنظیم و تکمیل و امضا نموده به انضمام سایر مدارک لازم به دایرة امور اتباع خارجی محلی که میخواهد در آنجا اقامت کند، تسلیم نماید، دایرة امور اتباع خارجی محل پس از رسیدگی به مدارک ارایه کننده، پروانه اقامت صادر یا از صدور پروانه اقامت امتناع میورزد.
 
تبصره - درخواست صدور پروانه اقامت جهت اتباع خارجی باید از طریق سازمان مناطق آزاد بهعمل آید.
ماده 8: مسؤولان اماکن عمومی موظفند ظرف 24 ساعت پس از ورود اتباع خارجی، هویت و تاریخ ورود آنان را در فرمهای مخصوص اعلامیه ورود درج و به دایره امور اتباع خارجی منطقه ویژه انتظامی تسلیم نمایند.
 
تبصره1- از لحاظ این تصویبنامه اماکن عمومی به هتلها، متلها، مسافرخانهها، پانسیونها و بهطور کلی همة اماکنی که به نحوی مسافر میپذیرند، اطلاق میشود.
تبصره2- فرمهای مخصوص اعلامیه ورود مسافران، توسط مناطق با هماهنگی دفتر امور اتباع خارجی محل تهیه و در اختیار صاحبان اماکن عمومی گذارده میشود.
ماده 9: برای اشتغال اتباع خارجی در مناطق رعایت «مقررات مربوط به اشتغال نیروی انسانی، بیمه و تأمین اجتماعی در مناطق آزاد تجاری - صنعتی جمهوری اسلامی ایران» الزامی است.
 
 
قانون راجع به ورود و اقامت اتباع خارجه در ایران مصوب 19/2/1310 و اصلاحات بعدی
 
ماده اول - هر یک از اتباع خارجه برای ورود و اقامت و خروج از ایران باید اجازه مامورین مربوطه ایران را تحصیل نمایند . 
 
ماده دوم - اجازه ورود به ایران و عبور از آن بوسیله ویزای مامورین ایران در خارجه در روی تذکره و اوراق و شهادتنامه های هویت صادره از طرف دولت متبوعه هرکس تحصیل میشود مامورین ایران در خارجه در موارد ذیل باید از دادن ویزا خودداری نمایند:
 
الف) درصورتی که صحت اسناد ارائه شده را تردید نمایند .
ب) اشخاصی که مطابق قوانین ایران تبعه ایران محسبوب شده و بخواهند با اوراق تابعیت غیرایرانی به ایران مسافرت کنند.
ج) اگر حصور خارجی در ایران برضد امنیت مملکت و یانظم عمومی و یا بجهات دیگری منافی مصالح مملکتی باشد .
د) اگر خارجی در ایران سابقه محکومیت بجنحه مهم و یا جنایت داشته و یا در مملکت خارجه محکوم بجنحه و یا جنایت شده باشد .
ه) اگر خارجی قبلا" از ایران اخراج شده باشد .
و) اگر حضور خارجی در ایران بملاحظه حفظ الصحه عمومی و یا عملیات منافی عفت صلاح نباشد .
ز) اگر خارجی نتواند اثبات نماید که وسایل تحصیل معاش خود را درایران بوسیله سرمایه یا مشاغل مفیده خود دارا میباشد. ویزای مامورین ایران در خارجه علاوه بر حق ورود با مراعات مقررات ماده 2 حق سی روز اقامت در ایران را نیز بدارنده میدهد. مواردی که از طرف دولت ترتیب خاصی مقرر بوده است از این قاعده مستثنی میباشد.
اصلاحیه قانون 3/2/1337 - روادیدیکه مامورین ایران در خارجه به بیگانگان میدهند علاوه بر حق ورودبا مراعات ماده سوم قانون ورود و اقامت اتباع بیگانه حق نود روز اقامت در ایران را نیز بدارنده می دهد.
 
تبصره : دولت میتواند در موارد استثنائی ترتیب خاصی بدهد .
تبصره 31/3/1350
 
تبصره 1 : ماموران مرزی مجاز از طرف شهربانی کل کشور میتوانند برای خارجیان روادید عبور صادر نمایند .
تبصره 2 : شهربانی کل کشور در مرکز و شهربانیهای مراکز استان و شهرستان میتوانند برای خارجیان مقیم روادید بازگشت به ایران صادر نمایند .
ماده سوم - هرگاه یکی از موانع مذکوره در ماده 2 در موقع ویزا برمامورین ایران در خارجه مکشوف نبوده و یا بعدا" موجود شود مامورین مربوطه میتوانند از دادن اجازه توقف دائم یا موقت خودداری نموده و یا اجازه های صادره را ماغی نمایند د رهر یک از موارد فوق پس از الغاء اجازه صادره نظمیه محل شخص خارجی را از ایران اخراج خواهد کرد تشخیص عللی مذکوره در این ماده و ماده قبل منحصرا" بسته بنظرمامورین مربوطه ایران است ولی در غیر موارد مذکوره امتناع از دادن اجازه جایز نیست . 
 
ماده چهارم - اقامت اتباع خارجه در ایران بردو قسمت است : اقامت موقت و اقامت دائم .
اقامت دائم درصورتی است که خارجی رد خاک ایران اقامتگاه قانونی اختیار نموده باشد و درغیر اینصورت اقامت خارجی در ایران موقت محسبوب میشود . اجازه اقامت موقت و یادائم از طرف نظمیه باید داده شود هیچیک از اتباع خارجه بدون اجازه مزبور و بیش از مدت معینه در اجازه های مذکوره نمیتوانند در ایران اقامت نمایند اجازه موقت یا دائم قابل تجدید و تمدید میباشد. 
 
ماده پنجم - اتباع خارجه ملزم میباشند در انقضاء مدت اجازه عبور و یا توقف از خاک ایران خارج شوند مگر اینکه از نظمیه تقاضای تمدید مدت کرده و تحصیل اجازه نمایند . در اجازه ورود و عبور ممکن است گذشتن یک یا چندین مرتبه از سرحدات نیز قید شود . 
 
اصلاحیه 31/3/1350 ماده 6 - اجازه اقامت دائمی از طرف شهربانی مرکز ناحیه ایکه خارجی میخواهد در آن ناحیه اقامتگاه اختیار کند با رعایت مقررات ماده سه داده خواهد شد . خارجی ممکن است این اجازه را قبل از ورود خود به ایران بوسیله نمایندگان ایران در خارجه تحصیل کند . جواز اقامت باید هر سه سال تجدید شود . 
 
ماده هفتم - اجازه عبور از خاک ایران از طرف نمایندگان ایران در خارجه با رعایت مقررات ماده سوم داده میشود و بخارجی حق میدهد در مدت معینه در اجازه نامه در نقاط بین راه توقف نمایند خط سیرو مدت لازم برای عبور ممکن است در اجازه نامه قید شود مدت را نظمیه میتواند لدی الاقتضاء تمدید نماید. 
 
اصلاحیه 31/3/1350 ماده هشتم -
 
تبصره : مسئولین اماکن عمومی و خصوصی و صاحبان یا متصرفان اماکن شخصی حسب مورد موظفند توقف هرتبعه خارجی را که یک شب یا بیشتر نزد آنها توقف مینماید ظرف 24 ساعت پس از ورود خارجی بکلانتری یاژاندارمری محل اطلاع دهند . فهرست اسامی خارجیان در دفتری که در شهربانی کل کشور تنظیم میشود تمرکز خواهد یافت .
ماده نهم - هر خارجی که درخاک ایران اقامت دارد باید از دولت متبوعه خود سندی داشته باشد که هویت و تابعیت اورا ثابت نماید. نظمیه محل میتواند لدی الاقتضا بخارجی که بعللی نتوانسته است سند سابق الذکر را تحصیل کند جواز موقتی برای اقامت یا اجازه مخصوص برای خروج از ایران بدهد و در اینصورت نظمیه محل حق دارد توقف موقت خارجی را در ایران یا خط سیر اورا معین و محدود کند ممکن است براسناد مثبته تابعیت خارجی وهمجنین درجواز اقامت موقتی اسامی زوجه و اولاد و احفاد ذکور و اناث خارجی و برادران و خواهران که بحد بلوغ نرسیده و در تحت کفالت و همراه او هستند نیز ثبت شود . 
 
اصلاحیه 3/2/1337 ماده دهم - اجازه خروج از ایران بیگانگان از طرف مامورین شهربانی محل اقامت دائمی یا موقتی آنها داده خواهد شد.
 
تبصره : بیگانگانی که به ایران وارد میشوند و مدت توقف آنها از نود روز تجاوز نکند احتیاج به روادید خروج ندارند لیکن موظف میباشند برای خروجی از ایران اعلامیه خروج را تکمیل و به مامورین گمرکی مرز خروجی تسلیم نمایند .
ماده یازدهم - خارجی را ممکن است در موارد ذیل از خاک ایران خارج و یا محل توقف او را تغییر داد:
 
الف: اگر برخلاف مقررات این قانون رفتار نمایند.
ب: در صورتیکه مطابق مقررات مواد 3 و 4 اجازه عبور و یا توقف خارجی ملغی شود .تصمیم اخراج را اداره نظمیه به موقع اجراء میگذارد در هر موقعی که تصمیم اخراج اتخاذ شود و تاخیر اجرای آن منافی مصالحی مملکتی نیست از طرف نظمیه و یا از طرف ادارت ذیصلاحیت دیگران تصمیم و مهلتی که برای اجراء داده میشود بشخصی که باید اخراج شود اخطار خواهد شد . هرگاه خارجی میل کند که در مدتی که از طرف اداره صلاحیت دار تعیین میشود از ایران خارج بشود آزادانه خارج خواهد شد و الا تحت الحفظ اخراج میشود مصارف اخراج در مواردیکه خارجی باید تحت الحفظ اخراج شود از محل عواید مقرره بموجب ماده 14 تادیه خواهد شد .
ماده دوازدهم - در مواقعی که از اعطای جواز اقامت امتناع شده و تصمیم اخراج از طرف مقامات ذیصلاحیتی که دولت معین میکند اتخاذ شود خارجی حق خواهد داشت به وزارت داخله مراجعه کرده وتقاضای تجدید نظر در تصمیم مزبور را بنماید . این تقاضا کتبا" و یا تلگرافا" بوسیله مقام صلاحیتداری که تصمیم اتخاذ کرده داده خواهد شد ولی خارجی میتواند مدلول تقاضای خود را مستقیما" هم به وزارت داخله ارسال دارد تقدیم تقاضای تجدید نظر موجب تعویق اجرای تضمیم اخراج به استثنای مواردی که از نقطه نظر مصالح مملکتی فوریت دارد خواهد بود ولی ممکن است تا تعیین نتیجه تجدید نظر نظمیه خارجی را در تحت مراقبت مخصوص خود قرار دهد . 
 
تصویبنامه 8/2/1313 - بماده 12 قانون ورود اقامت اتباع خارجه در ایران مصوب 19 اردیبهشت 1310 مقامات ذیصلاحیتی را که حق اتخاذ تصمیم اخراج اتباع خارجه را دارند بقرار ذیل تصویب و معین نمودند:
والی ایالات بطور کلی و حکام ولایات : گیلان ، مازندران ،کرمان ،اصفهان ،کردستان ،کرمانشاهان، همدان ،بروجرد، لرستان و خوزستان هریک در قلمرو وماموریت خود.
ریاست تشکیلات نظمیه در تمام مملکت و در ولایاتی که ذکر نشده روسانظمیه ممکن است اخراج را بریاست تشکیلات کل نظمیه پیشنهاد نمایند . 
 
اصلاحیه قانونی مورخ 29/6/1366 ماده 13 - برای حفظ امنیت و یا مصالح عمومی و یا بملاحظات صحی هیئت وزیران میتوانند تصمیمات ذیل را که ورود و اقامت و خروج و عبور خارجیان را محدود یا مشروط مینماید اتخاذ کند :
 
الف:جلوگیری از کلیه یا قسمتی از مراودات سرحدی
ب: منع توقف موقتی یا دائمی در بعضی از مناطق یا عبور از بعضی مناطق ایران
ج: اتخاذ وسایل مخصوص نظارت نسبت به خارجیان در موارد فوق العاده
د: خارجیانی را که بدون داشتن اسناد لازم وارد خاک ایران شده یا میشوند و یا با داشتن اسناد لازم از راههای غیر مجاز بکشور وارد گردیده یا میگردند علاوه بر مجازات مقرر در قانون ورود و خروج اتباع خارجه مصوب نوزدهم اردیبهشت ماه 1310 بنا به پیشنهاد وزارت جنگ آنانرا برای مدتی که از پنچ سال تجاوز نکند ملزم به اقامت اجباری در محل معین نمده و یا اینکه آنها را از کشور اخراج نماید.
ماده چهاردهم - برای صدور اجازه موقت و یا دائم و تمدیداجازه عبور خارجیان حق ذیل اخذ خواهد شد :
 
1- برای تمدید اجاز عبور و صدور اجازه اقامت موقت و تجدید آن معادل یکریال طلا
2- برای صدور اجازه اقامت دائم و تجدید آن معادل دو ریال طلا
تصویبنامه مورخ 14/12/1325:
 
تبصره : شرط معامله متقابله از اتباع دولی که در کشورآنها از اتباع ایران بهای پروانه اقامت اخذ نمیشود، از اتباع آنها در کشور ایران نیز بهای پروانه اقامات دریافت نخواهد شد .
الحاق یک تبصره به ماده 14 مورخ 14/2/42
 
تبصره : کارمندان دفتر و خدمتگزاران سفارتخانه ها و کنسولگریهای دول بیگانه در ایران به شرط رعایت معامله متقابله نسبت به این قبیل کارمندان دولت ایران در آن کشور ها از پرداخت حق تمبر پروانه اقامت معاف خواهند بود.
اصلاحیه قانونی ماده 15 مورخ 14/7/67 - اشخاص ذیل به حبس تعزیزی از 1 تا 3 سال و یا به جزای نقدی از پانصد هزار ریال تا سه میلیون ر یال محکوم میشوند مگر اینکه جرم آنها مشمول قوانینی گردد که مجازات سخت تری معین کرده باشد:
 
1- هرکس گذرنامه یا جواز اقامت یا جواز عبور جعل کند ویا با علم به مجعول بودن از آنها استفاده کند و یا این قبیل اوراق مجعوله را برای دیگری تحصیل نماید .
2- هرکس عامدا" در نزد مامورین ذیدخل برای تحصیل تذمره و یا جواز اقامت و یا جواز عبور شهادت کذب داده و یا اظهارات خلاف واقع نماید و یا موضوعاتی را که در تشخیص تابعیت موثر است ، کتمان نماید و یا گذرنامه و یا جواز اقامت و یا جواز عبور و یا ورقه هویتی که به وسائل مزبور تحصیل شده است عامدا" از آنها استفاده کند .
3- هرکس عامدا" بدون داشتن اسناد و جواز لازم از مرز ایران عبور کند و همچنین هرکس که از راههای غیرمجاز و یا مرزهای ممنوعه عبور نماید .
4- هرکس برای اثبات هویت و یا تابعیت خود از اسناد یا اوراق و یا ورقه هویت متعلق به دیگری استفاده کند و هرکس برای اثبات تابعیت و یا هویت یک نفر خارجی اسناد واوراق و یا ورقه هویت متعلق به خود یا غیر را به دیگری بدهد.
5- هرکس که برای فرار از اجرای تصمیم اخراج که درباره او اتخاذ شده است ، مخفی شود و یا پس از اخراج شدن از ایران مجددا" بدون اجازه بخاک ایران مراجعت کند.
6- هرکس در یکی از اعمال مذکور فوق شرکت یا معاونت کرده باشد .
7- هرکس برای استفاده از حقوقی که بموجب این قانون و یا آئیننامه های مربوط به آن میتوان تحصیل نمود، در خارج از کشورمرتکب یکی از اعمال مذکوره در بندهای 1 ،2 و 4 این ماده بشود پس از آمدن به ایران در صورتیکه در خارج از کشور بموجب حکم قطعی محکوم و مجازات نشده باشد ، تعقیب و مجازات خواهد شد .
تبصره 1 : شروع به ارتکاب جرمهای مذکوره در این ماده در حکم ارتکاب خواهد بود.
تبصره 2 : قانون راجع به مجازات افرادی که بصورت غیر مجاز به کشور وارد میشوند مصوب 14/8/67 : 
خارجیانی که به تبع اغنام و احشامشان وارد خاک ایران شوند . علاوه بر ضبط احشام بنفع دولت ایران به پنج ماه تا یکسال حبس یا 30000 تا 80000 ریال جزای نقدی محکوم خواهند شد و در صورتیکه بین دولت ج .ا.ا و دولت همسایه عهدنامه ای منعقد شده باشد ، براساس آن عمل خواهد شد .
ماده 7 : قانون راجع به مجازات افرادی که بصورت غیر مجاز به کشور وارد میشوند مصوب 14/8/67 :
درتعیین مجازات مذکور در این قانون توسط قاضی باید شرایط خاطی و دفعات و مراتب جرم و تادیب رعایت گردد.
اصلاحیه قانونی مورخی 31/3/50 ماده 16 - هرخارجی که مقررات این قانون و آئیننامه های مربوط به آن را رعایت نکند بجزای نقدی از دویست و یک ریال تا ده هزار ریال محکوم خواهد شد . مگر اینکه عمل امر بموجب این قانون یا قوانین دیگر مجازات شدیدتری داشته باشد همین مجازات درباره مسئولین اماکن عمومی و خصوصی و صاحبان یا متصرفان اماکن شخصی که به تکلیف مقرر در ماده 8 عمل نکنند مجری خواهد بود . 
 
ماده هفدهم : متخلفین از مقررات این قانون در محاکم عمومی بعمل خواهد آمد. 
 
ماده هیجدهم : اشخاص ذیل از مقررات این قانون مستثنی خواهند بود :
 
1- کسانیکه دارای مصونیت سیاسی هستند .
2- مامورین قنسولی دول خارجه و افراد عائله آنها که با هم در یک خانه زندگانی میکنند و اعضاء رسمی آنها ولی اگر اتباع ایران از طبقات مذکوره مقیمین در یکی از ممالک خارجه از مزایای مزبور کلا" یا بعضا" بهرةمند نباشند نسبت به اتباع مملکت مزبور از طبقات فوق معامله متقابله خواهد شد .
از طرف مامورین ایران بمشمولین فقرات 1 و 2 این ماده برای ورود به ایران و همچنین برای عبور و خروج از ایران ویزای سیاسی داده میشود بشرط معامله متقابله .
3- اعضای هیئتهای اعزامیه دول خارجه که با موافقت دولت ایران وارد ایران میشوند و کسان دیگری که دارای ویزای سیاسی مامور ایران باشند .
تبصره : مقررات مربوط به اجرای این ماده از طرف وزارت امور خارجه باموافقت وزارت داخله ضمن نظامنامه مخصوص تعیین میشود.
آئین نامه اجرایی ماده 18 (1310 ) ( اصلاحیه اسفند ماه 1352 )
ماده 1 - گذرنامه اشخاص زیر در وزارت امور خارجه ثبت و برای آنان کارت هویت صادر خواهد شد :
 
الف - ماموران دیپلماتیک سفارتهای خارجی و خانواده آنها
ب - کارمندان اداری و فنی سفارتهای خارجی و خانواده آنها
ج - ماموران کنسولی خارجی و خانواده آنها
د - کارمندان اداری و فنی ماموریتهای کنسولی خارجی و خانواده آنها
ه - ماموران رسمی و کارشناسان اعزامی سازمان ملل متحد و سازمانهای تخصصی و سازمانهای وابسته و خانواده آنها
و - ماموران رسمی سازمانهای بین المللی که بموجب موافقتنامه های مربوطه برای انجام ماموریت در ایران اقامت مینمایند و خانواده آنها
تبصره : منظوراز خانواده اشخاص زیر در مرکز از طرف وزارت امور خارجه جهت صدور پروانه کار و پروانه اقامت رایگان به وزارت کارو اموراجتماعی و شهربانی کشور ارسال میگردد و در شهرستانها از طرف استانداری و یا فرمانداری کل و یا فرمانداری به اداره کار و امور اجتماعی و شهربانی محل فرستاده میشود.
الف - کارشناسان و معلمان خارجی که رد چهارچوب موافقتنامه های همکاری علمی و فرهنگی از طرف دول خارجی و یا سازمانهای بین المللی به ایران اعزام میشود.
ب - خدمه ماموریتهای دیپلماتیک و کنسولی
ج - شخصی ماموران دیپلماتیک و کنسولی
اصلاحیله قانونی 31/3/1350 ماده 19 - در مورد کارکنان وسائط نقلیه هوائی و قطارهای ترانزیتی و کشتیها و مسافرینی که قصد ورود و اقامت در ایران را نداشته و اسناد لازم را که بموجب این قانون باید دارا باشند ندارند و در موقع توقف کشتیها و هواپیماها و قطارها در ایران پیاده میشوند وزارت کشور با موافقت وزارت امور خارجه و وزارت دارائی آئین نامه مخصوصی تدوین و برای اجراء به شهربانی کل کشور و سازمانهای مربوطه ابلاغ خواهد شد . 
 
آئین نامه اجرائی 31/3/1356 ماده 19
 
ماده 1 - به مسافران و کارکنان وسائط نقلیه هوائی و آبی که در حین عبور از داخل مرزهای هوائی یا آبی کشور ایران بواسطه حوادث قهری یا اشکالات فنی و یا بهرعلت موجه دیگری ناگزیر از توقف در ایران شوند از طرف مراجع ذیصلاح اجازه توقف موقت داده خواهد شد .
ماده 2 - خلبان و ناخدا و یا نمایندگان مسئول شرکتهای هواپیمائی و کشتیرانی مربوط موظف میباشند فهرست و مشخصات کاملافرادی که قصد پیاده شدن را دارند تهیه و در اختیار مراجع ذیصلاح قرار دهند .
ماده 3 - اجازه توقف موقت پس از شناسایی کامل مسافران توسط مراجع ذیصلاح به مسئولیت خلبان ، ناخداو یا نمایندگان مسئول شرکتهای هواپیمائی و کشتیرانی مربوط با رعایت ماده 2 داده خواهد شد .
ماده 4 - گواهینامه فنی و یا گواهی اشتغال خلبان و ناخدا خدمه و کارکنان موضوع ماده 1 به منزله مدرک مسافرت معتبر بوده و پس از اخذ آن اجازه توقف موقت داده میشود ، و هنگام پایان مدت توقف مدارک مزبور مسترد گردد.
ماده 5 - اجازه توقف تا زمانی که از طرف خلبان و ناخدا و یا نمایندگان مسئول شرکتهای هواپیمائی و کشتیرانی مربوط ترتیب ادامه مسافرت داده نشده است معتبر خواهد بود.
ماده 6 - پس از رفع علت توقف موقفت ومراجعه مسافران برای ادامه مسافرت خلبان و ناخدا و یا نمایندگان مسئول شرکتهای هواپیمائی و کشتیرانی مربوطه موظف به پذیرفتن و سوار نمودن مسافران مربوط خواهند بود مگر آنکه امتناع نامبردگان از ادامه مسافرت مستند به غذر موجهی باشد .
ماده 7 - معاهدات و یاموافقتنامه های بین دولت ایران و دول متبوع افرادی که ناگزیر به توقف موقت در ایران میباشند رعایت خواهد شد .
ماده بیستم : خارجیانی که در تاریخ اجرای این قانون در ایران میباشند باید ظرف دو ماه از تاریخ مزبور مستقیما" بنظمیه محل اقامت خود مراجعه کرده اجازه اقامت تحصیل نمایند دوائر نظمیه بر طبق ماده 4 و 6 عمل خواهندنمود. 
 
ماده بیست و یکم : در نقاطی که نظمیه تاسیس نشده باشد وظائفی را که بموجب این قانون برعهده آن محول است حاکم یا نماینده حکومت محل انجام خواهد داد. 
 
ماده بیست و دوم : ماده واحده مصوبه 11 تیرماه 1308 کمیسیون عدلیه مجلس شورای ملی منسوخ است . 
 
ماده بیست و سوم : این قانون از پانزدهم خرداد یکهزارو سیصدو ده شمسی بموقع اجراء گذاشته میشود.
 
 
 
 
 

کلیدواژه‌ها:



گروه : دپارتمان بین‌المللی - تاریخ : 1395/06/29 - تعداد بازدید : 2475 -- گزارش ایراد در سایت


بازگشت بازگشت به صفحه نخست
کلیه حقوق مادی و معنوی سایت برای پردیس الله داد محفوظ است.