برائتاصلی است که دارای ریشه ی فقهی و عقلی میباشد و در امر کیفری و مدنی کاربرد دارد.(برای مثال اصل آن است که هیچ کس مجرم نیست و مبری از ارتکاب جرم می باشد.) برائت به معنی پاکى جستن، رهایى پیدا کردن و آزاد بودن تبری و بیزارى جستن است. بَرائَت، یکی از اصول مهم در مذاهب گوناگون فقهی، و یکی از ۴ اصل عملی در اصول متأخر امامیه که بیان میدارد: "نفی تکلیف ازمکلف در موارد مکلف در تکلیف". |
|
|
بازگشت به صفحه نخست