بیع منابذه

منابذه  به معنای «افکندن» از ریشه نبذ میباشد. مراد از این بیع که در جاهلیت میان عرب ترویج داشته، آن بوده است که اگر بایع، مبیع را پرتاب می‌کرد، خیار فسخِ معامله از میان می‌رفت و بیع لازم می‌شد. همچنین گفته اند، مراد از بیع منابذه بیعی است که در آن پرتاب کردن کالا به سوی یکدیگر جانشین رؤیت کالا و اجرای صیغه میبوده.این بیع  «بیع القاء» نیز خوانده میشود.